Eindelijk grip op mijn geld

Altijd geldproblemen

“Vanaf het moment dat ik op mijzelf ging wonen, hobbelde ik van maand tot maand. Met een goede baan of een uitkering: het maakte niet uit, ik had altijd wel geldproblemen. Of moet ik zeggen: waar-en-hoe-ik-geld-uitgaf-problemen?

Toen ik in 2001 ging emigreren, dacht ik: ik laat nu alles achter en nu gaat het anders worden. Maar ik nam mijzelf natuurlijk mee en het ging niet anders. Het hielp ook niet dat mijn ex en ik echt niet bij elkaar pasten. Na vier jaar ben ik teruggekomen naar Nederland, met twee kinderen en drie koffers. Helemaal opnieuw beginnen.”

Op afbetaling kopen

“Ik heb heel veel spullen gekregen van mensen. Toen ik een nieuw huis kreeg, had ik de spullen om dat in te richten. Maar ik had ook een heel groot schuldgevoel, naar mijn kinderen bijvoorbeeld. Zij hadden ook alles achter moeten laten. Dus ging ik op afbetaling leuke kleding voor ze kopen en met Kerstmis heel veel speelgoed. Dat ging een aantal jaren door.

Toen leerde ik iemand kennen met wie ik een relatie kreeg. Dat was erg fijn, maar mijn oude patroon bleef een zwak punt en ik begon toch weer erg veel te kopen. Op een gegeven moment kwam ik er niet meer uit. Ik kon mijn huur niet meer betalen en de rekening van de zorg boekte ik terug om andere rekeningen te betalen.”

Een falende moeder

“In die periode heb ik hulp gezocht bij Perspectief in Zutphen. Daar werd niet raar naar mij gekeken. Ik kon alleen nog maar huilen, want ik voelde mij een falende moeder. Bijna vijftig jaar en nog je rekeningen niet op orde kunnen houden.

Tijdens een van de gesprekken met Perspectief kwam ik erachter dat de deurwaarder bij mij zou komen om een uitzettingsprocedure te beginnen. Daar ben ik zo van geschrokken. Toen werd voor mij duidelijk dat ik dat nooit meer wilde.”

“Ik wil niet dat mijn kinderen ooit de stress hoeven te ervaren die ik jarenlang heb gehad.”

“Ik ben samen met Perspectief een traject ingegaan waarin zij mij begeleidden om bepaalde doelen te halen. Die zijn voor iedereen anders. Het is ook belangrijk dat je een paar mensen om je heen hebt die je vertrouwt, maar die ook eerlijk tegen je zijn, bijvoorbeeld wanneer je de fout ingaat.

Ik ben onder beschermingsbewind geplaatst. Ik kon de stress echt niet meer aan, vooral de stress van de financiën. Ik ben samen met mijn bewindvoerster naar de gemeente gegaan om schuldhulpverlening aan te vragen. Dat is gelukkig gelukt. Ook bij de gemeente zitten ze er niet om te oordelen, maar je wordt wel geconfronteerd met je gedrag. Dat is soms best moeilijk.”

Koopgedrag veranderen

“In mijn geval was het belangrijk dat ik naast het bewind en het traject met Perspectief ook hulp zocht voor mijzelf. Waar komt het koopgedrag vandaan? En hoe kan ik dat veranderen? Ik ben een jaar in therapie gegaan en ben er langzaam achter gekomen waarom ik ben zoals ik ben.

In de tussentijd ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij 2Switch in Zutphen. Dat heeft mij ook erg geholpen. Het is een fijne plek om te werken en je zit niet de hele dag thuis na te denken. Na zeven jaar ging mijn relatie stuk. Ook toen waren mijn werk en mijn collega’s erg belangrijk voor mij.”

Eindelijk sparen

“Inmiddels heb ik de drie jaar schuldhulpverlening afgesloten en ben ik zonder schulden. Ik heb zelfs een spaarpotje. Dat heb ik nog nooit gehad! Ik kom makkelijk rond met mijn weekgeld.

Wat ik erg fijn vind, is dat er nazorg is, zoveel als ik zelf wil. Je kunt na de schuldhulpverlening gewoon terug naar Perspectief als je dat wilt. Je kunt ook een maatje vragen om je te helpen met je financiën. De mevrouw van de gemeente belt af en toe nog om te vragen hoe het gaat.”

Trots op mezelf

“Het jaar 2020 was moeilijk voor mij. Ik had een schrikbarend hoge bloeddruk en kreeg daarna een hernia. Ik heb vijf maanden thuisgezeten. In het verleden zou dat echt een trigger voor mij zijn geweest om dingen te gaan bestellen. Maar nu heb ik dat niet laten gebeuren en ik ben echt trots op mijzelf.

Ik sta nog wel onder bewind, vooral omdat ik dat zelf erg fijn vind en omdat ik bang ben dat het misgaat wanneer we er nu mee stoppen.”

Praten over geld

“Ik praat zelf veel met mijn kinderen over geld. Over dat het helemaal niet erg is om op iets te moeten wachten of ervoor te moeten sparen. Ik wil namelijk niet dat zij ooit de stress hoeven te ervaren die ik jarenlang heb gehad.

Mijn kinderen zijn 23 en 28, dus zelf ook volwassen. In het begin vond ik het erg moeilijk om erover te praten, maar dat is allang niet meer zo.”